دلم رمیده شد و غافلم من درویش

                                                          که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش

           خیال حوصله بحر می پزد هیهات

                                                           چهاست در سر این قطره محال اندیش 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ميثم ميرزنده دل در دوشنبه 5 فروردین1387